Diagnostyka przepukliny dysku
Ból można najbezpieczniej wyeliminować, jeśli znamy jego przyczynę. Kiedy zgłaszamy się do lekarza z powodu bólu pleców, zazwyczaj kierowani jesteśmy na jakieś badania obrazowe. Ale jaka jest różnica między nimi? Poniżej pokrótce podsumowaliśmy, czego można się spodziewać po każdym badaniu i jego wynikach.
Rentgen
Do czego się nadaje?
Pokazuje stan kości, ich położenie, odległość między nimi (na podstawie której można wywnioskować grubość krążka międzykręgowego), wszelkie złamania, pęknięcia, przemieszczenia kręgów. Dlatego nie nadaje się do określania stanu tkanek miękkich, a co za tym idzie, nie nadaje się również do wykrywania przepukliny krążka międzykręgowego.
MRI (rezonans magnetyczny)
Przygotowanie
Badanie odbywa się bez promieni rentgenowskich, w polu magnetycznym. W związku z tym nie można wnosić żadnych materiałów zawierających metal, a wstęp z rozrusznikiem serca jest zabroniony! Należy położyć się na łóżku, następnie na ciele umieszcza się cewkę magnetyczną. Następnie należy pozostać nieruchomym.
Badanie
Badanie odbywa się w rurce o średnicy około 70 cm, dlatego jeśli ktoś ma problem z klaustrofobią, powinien poinformować o tym przed badaniem. Można poprosić o pomoc za pomocą mikrofonu lub przycisku sygnałowego. Podczas badania słychać głośne brzęczenie, ale używa się zatyczek do uszu lub słuchawek, aby ten hałas był bardziej znośny. Badanie trwa 20-40 minut. Ważne jest, że w niektórych laboratoriach maszyny pracują z limitem wagowym 110-120 kg, dlatego w razie potrzeby zapytaj o to umawiając się na wizytę.
Do czego się nadaje?
Ta procedura jest już odpowiednia do badania odcinka szyjnego i piersiowego kręgosłupa
Odpowiedni. Lepiej pokazuje również części miękkie, dzięki czemu można lepiej wykryć korzenie nerwowe i zmiany w dysku. Można tu zastosować również środki kontrastowe niezawierające jodu, które rzadko powodują reakcje alergiczne, ale uwidaczniają tkanki nowotworowe lub zapalne. Tę metodę badania można zastosować także w przypadku wcześniej operowanych kręgosłupa. Potrafi wykryć drobne zmiany, które nawet nie powodują dolegliwości pacjenta.
CT (tomografia komputerowa)
Przygotowanie:
Może być wymagane po skierowaniu do specjalisty i wcześniejszej wizycie. Obrazowanie odbywa się tu za pomocą promieni rentgenowskich, dlatego dzieci i kobiety w ciąży bada się w ten sposób jedynie w bardzo uzasadnionych przypadkach. W niektórych przypadkach pacjent otrzymuje dożylnie środek kontrastowy, aby ułatwić ocenę obrazu. Jeśli cierpisz na cukrzycę, chorobę serca, astmę, choroby nerek lub tarczycy, musisz zawsze poinformować o tym lekarza.
Badanie:
Jest to urządzenie przypominające gruby pierścień, z pacjentem leżącym u podstawy na stole. Badanie trwa zwykle 10-15 minut i nie powoduje bólu, z wyjątkiem wstrzyknięcia dożylnego. Pacjent musi leżeć nieruchomo, okazjonalnie wstrzymując oddech, o czym jest informowany za pomocą mikrofonu. Dopuszczalne jest spożywanie posiłków do 3-4 godzin przed badaniem, zaleca się jednak picie dużej ilości płynów niegazowanych.
Do czego się nadaje?
Badanie to pozwala zobaczyć nie tylko kości, ale także tkanki miękkie. Służy przede wszystkim do badania odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Wykrywa przepuklinę krążka międzykręgowego, przemieszczenia kręgów, złamania, a także niektóre nowotwory. Wynik jest zwykle podawany na płycie CD, którą należy zabrać ze sobą do specjalisty.
